رئیس دستگاه دیپلماسی در دولت اعتدال پس از ماه‌ها سکوت خود را شکسته و می‌گوید برای پیشگیری از ترکمانچای‌ها باید «انتخاب کنیم» که آرزوهایمان را در چارچوب امکانات دنبال کنیم.

بسیاری از کنش گران و تحلیلگران سیاسی، معتقدند که پیروزی در انتخابات مجلس یازدهم در سال 98 مقدمه ای بر پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم در سال 1400 است و با توجه به پیروزی قاطع اصولگرایان از هم اکنون هم می توان پیش بینی کرد که دولت آینده 8 سال بعد از سلطه اصلاح طلبان و اعتدالیون؛ یک دولت اصولگرا خواهد بود...

به طور خاص، در حوزه فرهنگی، این‌طور به نظر می‌رسد که هر آن شورا یا نهادی را که دولت به هر دلیلی نتوانسته منحل کند، با لطایف‌الحیلی از حَیّز انتفاع خارج شده و عملا هم هستند و هم نیستند.

در اینکه شما فرموده بودید که تحریم ظریف شکست قطعی کاخ سفید بوده است سخنی کاملا بجا و درست است اما اجازه دهید تا بر خلاف دیگران و خصوصا علاقمندان وزیر خارجه که این عمل را نشانه قدرت و سلامت سیاست خارجی ظریف و دولت اعتدال تصور می کنند جور دیگری به قضیه نگاه کنیم و بگوییم که آمریکایی‌ها دلیل تحریم ظریف را این موضوع اعلام می کنند که وی بیان کننده و منتقل کننده مواضع رهبری ایران بوده است پس اینکه ظریف را به نفسه و برای اقداماتش در تبیین برجام و قدرت دیپلماسی اش تحریم کرده اند برداشتی کاملا غلط است که اگر بنا به این ادعا بود باید سالها پیش و همراه با عده دیگری که خود شما نیز جزء آن بودید تحریم می شدند.

دعوای اصلاح‌طلبان با حزب اعتدال و توسعه مجدداً شدت گرفت. افراطیون مدعی اصلاحات با زدن حزب وابسته به نوبخت و واعظی، سعی می‌کنند از پذیرش مسئولیت کارنامه منفی دولت شانه خالی کنند.

امسال نیز با فرا رسیدن موعد بررسی بودجه بار دیگر مدعیان اصلاحات و اعتدال جنجال‌سازی علیه نهادهای خاص فرهنگی و دینی را آغاز کردند. حال آنکه کل بودجه این نهادها یک دهم درصد بودجه عمومی کشور است! این جنجال‌ها حاشیه امن و پوششی برای عدم توجه به بودجه‌های کلانی است که در بخش‌های دیگر و عمدتاً دولتی هزینه می‌شود.